Żyła udowa

Żyła udowa (vena femoralis) i jej dopływy

Żyła udowa (łac. vena femoralis) - wielki pień żylny, będący przedłużeniem żyły podkolanowej. Towarzyszy tętnicy udowej.

Przebieg

Początek żyły udowej leży w rozworze ścięgnistym mięśni przywodzicieli uda, gdzie układa się ku tyłowi i bocznie od towarzyszącej tętnicy, stopniowo przesuwa się przyśrodkowo i w swym odcinku końcowym przylega już zdecydowanie do przyśrodkowego obwodu tętnicy. Koniec na poziomie więzadła pachwinowego w rozstępie naczyń. Tutaj zmienia nazwę na żyła biodrowa zewnętrzna.

Dopływy

1. Żyła nabrzuszna powierzchowna (vena epigastrica superficialis).
2. Żyła okalająca biodro powierzchowna (vena circumflexa iliaca superficialis).
3. Żyły piersiowo-nabrzuszne (venae thoracoepigastricae).
4. Żyły sromowe zewnętrzne (venae pudendae externae).
5. Żyła odpiszczelowa (vena saphena magna).
6. Żyła głęboka uda (vena profunda femoris).

Średnica

Średnica żyły jest nieco większa niż tętnicy udowej i w pobliżu swego końca mierzy 9–10 mm.

Odmiany

Żyła udowa może być podwójna i zdwojenie to może obejmować dolne 2/3 uda. W tych przypadkach obie żyły udowe leżą po dwóch stronach tętnicy i łączą się krótkimi zespoleniami.

Zespolenia

Żyła zespala się głównie z:

• żyłami miednicy (żyła biodrowa wewnętrzna) za pośrednictwem żyły przyśrodkowej okalającej udo, która łączy się z żyłą zasłonową i żyłami pośladkowymi dolnymi,
• żyłą podkolanową przez żyły przeszywające.

Zespolenia te mają duże znaczenie w obrzękach kończyny dolnej, ponieważ stanowią ważne drogi poboczne.

Bibliografia

• Adam Bochenek, Michał Reicher: Anatomia człowieka – Tom III. Warszawa: PZWL, 2009. 

Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.