Witaj

Los Angeles Crusade (1949) – Wiki

Los Angeles Crusade (1949)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Billy Graham w 1954

Los Angeles Crusade (1949) – pierwsza wielka kampania ewangelizacyjna Billy'ego Grahama, przeprowadzona w Los Angeles w 1949 i która została nagłośniona przez prasę. Trwała osiem tygodni – od 25 września do 20 listopada i przybyło na nią 350 tysięcy ludzi.

Spis treści

[edytuj] Przygotowania

W 1943 roku grupa chrześcijańskich biznesmenów utworzyła w Los Angeles organizację "Christ for Greater Los Angeles". Organizacja ta zajmowała się przygotowywaniem zgromadzeń ewangelizacyjnych, na które zapraszano znanych ewangelistów. W końcu 1948 roku rozpoczęły się negocjacje z Grahamem. Wstępny budżet ustalono na 30 tysięcy dolarów, w przedsięwzięciu uczestniczyło około 300 kościołów[1].

Ewangelizacja przewidywana była początkowo na trzy tygodnie, ale ze względu na zainteresowanie, na tłum ludzi stojący także poza namiotem, trwała osiem tygodni[2].

Podczas krucjaty w Los Angeles zorganizowano ponad 1000 grup modlitewnych w Los Angeles oraz okolicach, które modliły się o sukces krucjaty. Grupy te funkcjonowały przez cały czas trwania krucjaty[3].

Krucjatę planowano przeprowadzić w dniach od 25 września do 17 października. Spotkania odbywać się miały codziennie o godzinie 19:30, a w niedzielę o 15:00 i 20:45[4].

[edytuj] Przebieg krucjaty

Sensacją było nawrócenie Stuarta Hamblena

Na cele krucjaty przygotowano namiot cyrkowy mieszczący 6 tysięcy osób. Namiot ten wkrótce powiększono do 9 tysięcy[5], jednak w dalszym ciągu był zbyt mały i wielu ludzi stało na zewnątrz namiotu[5]. Zazwyczaj około 6 tysięcy stało poza namiotem[6]. Jeżeli liczba stojących poza namiotem wzrastała do 10 tysięcy – policja odsyłała tysiące ludzi do domów[7].

Graham po raz pierwszy głosił przez mikrofon przymocowany do klapy jego marynarki. Dało mu to większą swobodę ruchu, mógł chodzić po platformie, wspinać się na palcach stóp, pokazał też jaki potrafi zrobić użytek z rąk – wznosił palec ku niebu, ściskał pięści, gestykulował rękoma[8].

Graham w swoich kazaniach cytował Pismo Święte oraz opowiadał o swoich podróżach do powojennej Europy. Ostrzegał przed nowym zagrożeniem dla świata: "Teraz Rosja ma bombę atomową, świat jest w wyścigu zbrojeń i na drodze do zagłady"[9]. Uznał, że przebudzenie jest najlepszym zabezpieczeniem przed zagrożeniem komunizmu[a].

Lokalne media zainteresowały się ewangelizacją, gdy nawrócił się na niej Stuart Hamblen, "śpiewający kowboj", znany z programów radiowych i cieszący się wielką popularnością na zachodnim wybrzeżu piosenkarz. 30 listopada Life of Faith ocenił, że ta konwersja jest największą sensacją kampanii[10].

Około 24 października należące do Hearsta czasopisma zaczęły informować o krucjacie[1].

31 października nawrócił się były olimpijczyk z 1936 roku, Louis Zamperini, bohater późniejszego bestselleru Unbroken, który z powodu stresów wywołanych wspomnieniami z niewoli japońskiej wpadł w alkoholizm. Z nałogu został uwolniony podczas krucjaty Grahama[9][11][12].

Nawrócił się także Harvey Fritz, aktor telewizyjny, który grał pułkownika Zacka w Out Wickenburg Way[13][14], a także Michey Cohen, gangster, przedstawiciel świata przestępczego[7].

Graham wygłosił w sumie 65 kazań. 20 listopada w Canvas Cathedral odbyło się oficjalne zakończenie krucjaty. Graham mówił: "Nie wierzę, by jakikolwiek człowiek był w stanie rozwiązać swoje problemy bez Jezusa Chrystusa".

Krucjata stała się największą tego typu kampanią ewangelizacyjną w historii Kalifornii[15]. Przybyło na nią w sumie około 350 tysięcy ludzi[5]. Według innych szacunków przybyło na nią 400 tysięcy ludzi[15][16]. 4178 uczestników podpisało decision cards, 2703 z nich podjęło taką decyzję po raz pierwszy w życiu. Dystrybucją decision cards zajęła się organizacja "Christ for Greater Los Angeles", odsyłając karty do pastorów wybranych przez konwertytów kościołów[15]. Graham życzył, by każdy z nich przystąpił do kościoła wedle swego wyboru[17].

Prasa oceniła, że krucjata w Los Angeles jest największym przebudzeniem od czasów Billy'ego Sunday'a, a Graham jest jego następcą[9][18]. W wyniku tej kampanii ewangelizacyjnej Graham stał się ikoną narodową oraz zaczął być rozpoznawany w całej Ameryce[19]. Żaden ewangelista w historii Stanów Zjednoczonych nie odniósł nigdy takiego sukcesu.

Była to największa kampania ewangelizacyjna od czasów krucjaty Billy'ego Sundaya w Nowym Jorku (1917)[20].

[edytuj] Przyczyny sukcesu

William Hearst polecił swoim dziennikarzom pisać o Grahamie

Bezpośrednim sprawcą sukcesu był magnat prasowy William Randolph Hearst, który dał swoim dziennikarzom krótkie polecenie: puff Graham (wesprzeć Grahama)[21][b]. W efekcie tego ewangelizacja była opisywana w dziennikach należących do Hearsta[22][23]. Przypuszcza się, że Hearst cenił Grahama ze względu na jego patriotyzm i dostrzegał w nim szansę na powstrzymanie komunistycznego zagrożenia[22][c].

Zwraca się też uwagę na czynniki społeczne i zmiany dokonujące się w społeczeństwie amerykańskim po zakończeniu II wojny światowej. Naród amerykański po zakończeniu wojny i przed początkiem zimnej wojny poszukiwał nowej tożsamości narodowej. W trakcie tych poszukiwań dokonała się redefinicja związku narodu z religią. Graham dał wytyczne dla tego procesu. Krucjaty Graham wytworzyły nowy rodzaj religijnej kultury[24].

Krucjaty Grahama zmieniły amerykańskich chrześcijan z apolitycznych na aktywnie angażujących się w politykę[25].

[edytuj] Reakcje prasy

Przez pierwsze trzy tygodnie prasa niemal wcale nie interesowała się krucjatą. Około 24 października należące do Hearsta Los Angeles Examiner oraz Los Angeles Herald Express na pierwszych stronach zamieściły informacje o krucjacie[1]. 4 listopada wzrosło wsparcie ze strony pism Hearsta[1]. Chicago Tribune, The New York Times oraz pisma z Detroit i San Francisco nagłośniły ewangelizację, w efekcie czego stała się znana w całym kraju[26].

Ewangelizacją w Los Angeles zainteresowały się również pisma spoza koncernu Hearsta. Wielkie pisma wysłały swoich dziennikarzy i w efekcie artykuły o krucjacie ukazały się w pismach należące do Henry'ego Luce'a: TIME (14 listopad) oraz LIFE (16 i 21 listopad). Ponadto Newsweek, Quick oraz inne[27][28].

14 listopada TIME zamieścił artykuł przedstawiający postać Grahama[29]. Zacytowano wypowiedź Grahama: "Stoimy u progu wielkiego narodowego przebudzenia"[30].

21 listopada tygodnik LIFE poinformował, że pojawił się nowy ewangelista. Oceniono, że Graham przeprowadził największe spotkanie przebudzeniowe od śmierci Aimee Semple McPherson (1890–1944), kanadyjsko-amerykańskiej ewangelistki. Wyrażono przypuszczenie, że Graham prawdopodobnie zapoczątkuje światowe przebudzenie. Poinformowano też o nawróceniu gangstera Micky'ego Cohena oraz olimpijczyka Zamperiniego[31].

"United Evangelical Action" ocenił, że jest to największa i najbardziej efektowna krucjata w historii Los Angeles[32].

"The Christian Fundamentalist" wyraził przypuszczenie, że Graham zapoczątkował nową erę ewangelizmu i nowe przebudzenie[33].

Oswald J. Smith ocenił, że jest to początek nowego wielkiego przebudzenia[34].

Krucjata pokazała, że czasy masowych ewangelizacji się nie skończyły jeżeli tylko spełnione zostaną odpowiednie warunki, teatr, futbol, telewizja, radio i inne atrakcje nie przeszkodzą w zorganizowaniu wielkich zgromadzeń ewangelizacyjnych[6].

Nikt jednak wtedy nie przypuszczał, że gdy Graham przybędzie do Los Angeles po raz drugi, w 1963 roku, będzie przemawiał do 134 254 osób zgromadzonych w Los Angeles Coliseum i 20 tysięcy na zewnątrz[35].

[edytuj] Zobacz też

Uwagi

  1. ↑ W 1949 roku Rosjanie zdobyli bombę atomową i pozbawili Amerykanów nuklearnego bezpieczeństwa, ponadto zwycięstwo rewolucji komunistycznej w Chinach stało się źródłem obaw przed poszerzaniem komunistycznego imperium. (John Pollock: The Billy Graham Story: The Authorized Biography. London: Hodder and Stoughton, 1966, s. 92.  (ang.))
  2. ↑ William Martin, biograf Grahama, twierdzi, że Hearst już w 1946 roku dał polecenie "puff YFC" (Youth for Christ), Graham należał do YFC. (John Dart, Billy Graham Recalls Help From Hearst, Los Angeles Times, June 07, 1997.)
  3. ↑ "In 1949, for example, William Randolph Hearst, head of one large publishing empire, and Henry Luce, chief of another, Time, Inc., were both worried about communism and the growth of liberalism in the United States." "Billy Graham, an obscure evangelist holding poorly attended tent meetings in Los Angeles. (…) Hearst and Luce interviewed the obscure preacher and decided he was worthy of their support. Billy Graham became an almost instantaneous national and, later, international figure preaching anticommunism. In late 1949, Hearst sent a telegram to all Hearst editors: "Puff Graham." The editors did – in Hearst newspapers, magazines, movies, and newsreels. Within two months Graham was preaching to crowds of 350, 000." (Ben Bagdikian, The Media Monopoly, Boston, Mass USA: Beacon Press, 2000 6th ed., s. 39 nn.)

Przypisy

  1. ↑ 1,0 1,1 1,2 1,3 Select chronology of the 1949 Los Angeles campaign. W: Billy Graham Center [on-line]. Wheaton College, 2009. [dostęp 2012-01-05].
  2. ↑ David Aikman: Billy Graham: His Life and Influence. Thomas Nelson Inc, 2007, s. 66. ISBN 978-08499-1702-8. 
  3. ↑ Stanley High: Billy Graham The Personal Story Of The Man His Message And His Mission. New York: McGraw-Hill Book Company, 1956, s. 148. 
  4. ↑ Billy Graham Greater Los Angeles Campaign. Washington at Hill: Christ for Greater Los Angeles, 1949. 
  5. ↑ 5,0 5,1 5,2 Stanley High: Billy Graham The Personal Story Of The Man His Message And His Mission. New York: McGraw-Hill Book Company, 1956, s. 43. 
  6. ↑ 6,0 6,1 Donald R. Robertson. Great Evangelistic Campaign in Los Angeles. „The Life of Faith”, December 21, 1949. [dostęp 2012-01-08]. 
  7. ↑ 7,0 7,1 Cutler B. Whitwell. The Great Awakening in Los Angeles. „The Sunday School Times”. (3) 1127, December 17, 1949. [dostęp 2012-01-06]. 
  8. ↑ W. Terry Whalin: Billy Graham: America's Greatest Evangelist. Bloomington: Bethany House Publishers, 2002, s. 68. ISBN 1-55661-879-4. 
  9. ↑ 9,0 9,1 9,2 Cecilia Rasmussen. Billy Graham's star was born at his 1949 revival in Los Angeles. „Los Angeles Times”, September 02, 2007. [dostęp 2012-01-05]. 
  10. ↑ Dr. Edwin Orr writes by air mail.... „Life of Faith”, November 30, 1949. [dostęp 2012-01-06]. 
  11. ↑ Janet Chismar, Louis Zamperini's Story of Survival and Redemption BGEA
  12. ↑ John Pollock: The Billy Graham Story: The Authorized Biography. London: Hodder and Stoughton, 1966, s. 93.  (ang.)
  13. ↑ Revivals stirs ‘Colonel Zack’. „Los Angeles Examiner”, November 4, 1949. [dostęp 2012-01-15]. 
  14. ↑ Mel Larson: TASTING REVIVAL — at Los Angeles. W: Praca zbior.: Revival In Our Time: The Story of the Billy Graham Evangelistic Campaigns including Six of his Sermons. Van Kampen Press, 1950, s. 16. [dostęp 2011-01-06]. 
  15. ↑ 15,0 15,1 15,2 J. Edwin Orr: Preparing for Revival — at Los Angeles. W: Praca zbior.: Revival In Our Time: The Story of the Billy Graham Evangelistic Campaigns including Six of his Sermons. Van Kampen Press, 1950, s. 38. [dostęp 2011-01-10]. 
  16. ↑ ‘Unhappiest People’ Found in Hollywood. „The Minneapolis Star”, s. 19, November 23, 1949. [dostęp 2012-01-15]. 
  17. ↑ Tent Revival Ends After Eight Weeks. „Los Angeles Times”, s. 20, November 21, 1949. [dostęp 2012-01-15]. 
  18. ↑ Jason W. Stevens: God-fearing and free: a spiritual history of America's Cold War. Harvard University Press, 2010, s. 174. 
  19. ↑ Harold Bloom. Billy Graham: The Preacher. „Time”, June 14, 1999. [dostęp 2011-11-09]. 
  20. ↑ John Pollock: The Billy Graham Story: The Authorized Biography. London: Hodder and Stoughton, 1966, s. 95.  (ang.)
  21. ↑ John Dart. Billy Graham Recalls Help From Hearst. „Los Angeles Times”, June 07, 1997. [dostęp 2011-11-07]. 
  22. ↑ 22,0 22,1 Randall E. King. When worlds collide: politics, religion, and media at the 1970 East Tennessee Billy Graham Crusade. (appearance by President Richard M. Nixon). „Journal of Church and State”, March 22, 1997. [dostęp 2011-10-18]. 
  23. ↑ Cecilia Rasmussen. Billy Graham's star was born at his 1949 revival in Los Angeles. „Los Angeles Times”, September 02, 2007. [dostęp 2011-11-07]. 
  24. ↑ Uta Andrea Balbier. ’Billy Graham’s Crusades In the 1950s: Neo-Evangelicalism Between Civil Religion, Media, and Consumerism. „Bulletin of the GHI”, s. 71, Spring 2009. German Historical Institute. [dostęp 2012-01-05]. 
  25. ↑ Uta Andrea Balbier. ’Billy Graham’s Crusades In the 1950s: Neo-Evangelicalism Between Civil Religion, Media, and Consumerism. „Bulletin of the GHI”, s. 79–80, Spring 2009. German Historical Institute. [dostęp 2012-01-05]. 
  26. ↑ Uta Andrea Balbier. ’Billy Graham’s Crusades In the 1950s: Neo-Evangelicalism Between Civil Religion, Media, and Consumerism. „Bulletin of the GHI”, Spring 2009. German Historical Institute. [dostęp 2012-01-05]. 
  27. ↑ David Aikman: Billy Graham: His Life and Influence. Thomas Nelson Inc, 2007, s. 67. ISBN 978-08499-1702-8. 
  28. ↑ Mel Larson: TASTING REVIVAL — at Los Angeles. W: Praca zbior.: Revival In Our Time: The Story of the Billy Graham Evangelistic Campaigns including Six of his Sermons. s. 12. 
  29. ↑ W. Terry Whalin: Billy Graham: America's Greatest Evangelist. Bloomington: Bethany House Publishers, 2002, s. 67-68. ISBN 1-55661-879-4. 
  30. ↑ Religion: Sickle for the Harvest. „Time Magazine”, Monday, Nov. 14, 1949. [dostęp 2012-01-15]. 
  31. ↑ Billy Graham holds a Revival In Los Angeles and converts 6,000 of his 300,000 listeners. „LIFE”, s. 97–98, 100, 21 Lis 1949. [dostęp 2012-01-09]. 
  32. ↑ Thousands are Won to Christ in Los Angeles. „United Evangelical Action”, November 15, 1949. [dostęp 2011-01-06]. 
  33. ↑ Billy Graham in Los Angeles. „The Christian Fundamentalist”, December 1949. [dostęp 2012-01-06]. 
  34. ↑ Mel Larson: TASTING REVIVAL — at Los Angeles. W: Praca zbior.: Revival In Our Time: The Story of the Billy Graham Evangelistic Campaigns including Six of his Sermons. Van Kampen Press, 1950, s. 26. [dostęp 2011-01-06]. 
  35. ↑ John Pollock: The Billy Graham Story: The Authorized Biography. London: Hodder and Stoughton, 1966, s. 95.  (ang.)

[edytuj] Bibliografia

Opracowania
Artykuły z prasy
Inne

[edytuj] Linki zewnętrzne

Home Page, , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

inteligentny dom Białowieża styl projektowanie stron UHC