Witaj
Portal:Katolicyzm
|
Kościół katolicki – chrześcijańska wspólnota wyznaniowa kierowana przez biskupa Rzymu uważanego drogą sukcesji apostolskiej za następcę Apostoła Piotra oraz przez biskupów pozostających z nim we wspólnocie. Kościół katolicki stanowi jedną z trzech głównych gałęzi chrześcijaństwa, obok Cerkwi prawosławnej i Kościołów protestanckich. Wiara katolicka oparta jest na zbawczym orędziu ewangelicznym Jezusa, Syna Bożego, którego wcielenie jest spełnieniem obietnicy Boga Ojca. Zachowując wspólną wiarę w tę doktrynę, Kościół katolicki dopuszcza odrębność form liturgii i organizacji, jednocześnie czyniąc sobie równymi tradycję Kościoła łacińskiego i katolickich Kościołów wschodnich. Portal ma na celu przybliżenie zagadnień związanych z jego tematyką oraz ułatwić rozwój Wikipedii w omawianym zakresie. Portal nie jest nadzorowany przez żadne władze kościelne. Użycie nazwy Katolicyzm nie jest oparte na kan. 300 KPK, dlatego uwagi proszę kierować na stronę dyskusji portalu lub do jego opiekuna. |
Wiadomości
- 18 maja 2012 - Zkończyła się wizyta ad limina apostolorum episkopatu amerykańskiego[1].
- 10 maja 2012 - Papież ogłosił Hildegardę z Bingen świętą o kulcie powszechnym[2].
- 4 maja 2012 - Przewodniczący KEP spotkał się z prezydentem RP m.in. w sprawie zaproszenia papieża do Polski[3].
- 30 kwietnia 2012 - Jimmy Wales zaprezentował Papieskiej Akademii Nauk Społecznych Wikipedię jako narzędzie pokoju[4].
- 24 kwietnia 2012 - Benedykt XVI upomnial się o wierność tłumaczenia Mszału Rzymskiego na język niemiecki[5].
- 21 kwietnia 2012 - Wiesław Śmigiel otrzymał święcenia biskupie[6].
- 19 kwietnia 2012 - Święcenia biskupa Chen Gongao zostały zakłócone przez Patriotyczne Stowarzyszenie Katolików Chińskich[7].
Zobacz więcej na Wikinews
Tydzień w liturgii diecezji polskich (2012)
- 20 maja - Uroczystość Wniebowstąpienia Pańskiego
- 21 maja - Wspomnienie Jana Nepomucena - w metropolii górnośląskiej i diecezji bielsko-żywieckiej
- 24 maja - Wspomnienie Najświętszej Maryi Panny, Wspomożycielki Wiernych
- 26 maja - Wspomnienie Filipa Nereusza
- 27 maja - Uroczystość Zesłania Ducha Świętego
- 27 maja - Święto Najświętszej Maryi Panny, Matki Kościoła
Artykuł tygodnia
Katedra Sé[8][9] (ang. Se Cathedral, Sé Cathedral, port. Sé Catedral, hindi से कैथेड्रल[10]) – rzymskokatolicka katedra pod wezwaniem św. Katarzyny w Starym Goa[11] w indyjskim stanie Goa, największy kościół Indii wchodzący w skład zespołu obiektów sakralnych wpisanego na listę światowego dziedzictwa UNESCO, siedziba arcybiskupa Goa i Damanu oraz główna świątynia archidiecezji Goa i Damanu, siedziba patriarchy Wschodnich Indii. Katedra znajduje się przy ulicy Rua Direita.
Katedra zbudowana jest w stylu manuelińskim na planie krzyża łacińskiego. Architektonicznie była podobna do trzech innych budowanych w tym czasie w Portugalii katedr, w miejscowościach: Miranda do Douro, Portalegre, Leiria. Kościół ma ponad 76 m długości i 55 m szerokości[12]. Elewacja frontowa ma 35 m wysokości. Świątynia posiada dwie kolumnady, zewnętrzna wykończona jest w porządku toskańskim, podczas gdy znajdująca się wewnątrz w porządku korynckim.
Teologia moralna / Liturgika
Mistrz Papieskich Ceremonii Liturgicznych – główny ceremoniarz Stolicy Apostolskiej pełniący jednocześnie funkcje kierowniczą w Urzędzie Ceremonii Papieskich. Członek najbliższej świty papieża – tzw. Familiares (Rodziny).
Najstarszym dokumentem potwierdzającym istnienie funkcji Mistrza Ceremonii jest list Piusa IV z 10 maja 1563, choć istnieją dowody na możliwość powoływania podobnego urzędu już przed X wiekiem. Ostatnie regulacje dotyczące funkcji urzędu Mistrza Ceremonii zostały wydane przez Jana Pawła II. Zaliczyć do nich należy przede wszystkim konstytucje: Pastor Bonus (o reformie Kurii rzymskiej) oraz Universi Dominici Gregis (o wakacie Stolicy Apostolskiej).
Do podstawowych zadań Mistrza Ceremonii należy przygotowanie wszystkiego co jest związane z liturgią, w której uczestniczy papież lub legat sprawujący funkcję w imieniu papieża. Odpowiedzialność ta dotyczy wszystkich płaszczyzn liturgii począwszy od przygotowania modlitewników i mszałów dla uczestników, poprzez przygotowanie i rewidowanie liturgii tak by była zgodna z potrzebami, wymaganiami i obowiązującymi kanonami, a skończywszy na asyście papieżowi w czasie sprawowanej liturgii.
Dogmatyka
.jpg)
Transsubstancjacja (od łac. transsubstantiatio), przeistoczenie – w teologii katolickiej oznacza rzeczywistą przemianę substancji podczas Eucharystii: chleba (hostii) w Ciało, a wina w Krew Jezusa Chrystusa. Termin ten został przyjęty podczas Soboru Laterańskiego IV w 1215 roku. Teolodzy prawosławni używają czasem terminu transsubstancjacja – uważają jednak, że termin ten ma charakter nie opisowy, ale wskazuje na tajemnicę obecności cielesnej Jezusa w Eucharystii.
Spory dotyczące tego, co dzieje się z chlebem i winem w czasie Eucharystii – czyli rozumienia sakramentalnej obecności Chrystusa w postaciach eucharystycznych rozpoczęły się stosunkowo późno, w czasach renesansu karolińskiego w IX i X wieku. Wiążą się z pracami takich autorów jak Paschazjusz Radbert (zm. ok 860), opat klasztoru w Corbie w Galii. Napisał on w latach 831-833 rozprawę O Ciele i Krwi Pańskiej. W 844 r. przejrzał ją i wysłał do przeczytania królowi Karolowi Łysemu. Podobnie jak później Piotr Damiani (zm. 1072) i wielu uczonych wczesnego średniowiecza, uważał, że historyczne i eucharystyczne ciało Jezusa były tożsame. Poszukując właściwej odpowiedzi, Karol zapytał o opinię na ten temat innego mnicha z Corbie, Ratramnusa (zm. 868). Teolog ten odpowiedział w inny sposób niż jego współbrat z opactwa. Aby wytłumaczyć rzeczywistą obecność ciała Chrystusa, wprowadził rozróżnienie na rzeczywistość symbolu (Łac. in figura) i rozpoznawaną przez wiarę rzeczywistość właściwą, duchową, (in veritate), przekazywaną przez tę pierwszą. Stwierdził, że Chrystus jest przyjmowany jak rzeczywiście obecny w sakramencie, ale przyjmowany w sensie duchowym, a nie jako rzeczywistość fizykalna. Jego osoba uległa z czasem zapomnieniu, a pisma zostały przypisane Janowi Szkotowi Eriugenie i potępione na synodzie w Vercelli w 1050 r.
Wobec kontrowersji wzbudzonych przez Reformację, już w pierwszej fazie swych obrad, w latach 1547-1551, Sobór trydencki podjął temat prawdziwej obecności Chrystusa w Eucharystii. Było to pierwsze dyskutowane zagadnienie. W 1551 r. w czasie XII sesji ogłoszono Dekret o Eucharystii i Kanony o sakramencie świętej Eucharystii (DS 1635-1661). W dekrecie tym podkreślono prawdę o tym, że po konsekracji Chrystus zawarty jest w obydwu postaciach podpadających pod zmysły: prawdziwie, rzeczywiście i substancjalnie (vere, realiter et substantialiter). Cała substancja chleba zamienia się w ciało Chrystusa a wina w krew[13].
Kanon 2 brzmi:
 |
Zalążek miesiąca
Małżeństwo sakramentalne – związek monogamiczny mężczyzny i kobiety będący sakramentalnym znakiem miłości Chrystusa i Kościoła (por. Ef 5, 32).
Do sprawdzenia i rozwinięcia
Papież
Biskup tygodnia
Piotr Greger (ur. 28 marca 1964 w Tychach[15]) – polski biskup rzymskokatolicki, biskup pomocniczy bielsko-żywiecki od 2011.
13 maja 1989 po ukończeniu Wyższego Śląskiego Seminarium Duchownego w Katowicach otrzymał święcenia kapłańskie z rąk biskupa diecezjalnego katowickiego Damiana Zimonia. W 2000 uzyskał tytuł doktora teologii z zakresu liturgiki na Papieskiej Akademii Teologicznej w Krakowie[15].
22 października 2011 papież Benedykt XVI mianował go biskupem pomocniczym diecezji bielsko-żywieckiej i biskupem tytularnym Assavy[16]. Sakrę biskupią otrzymał 27 listopada 2011 w bielskiej katedrze. Konsekratorem był kardynał Stanisław Dziwisz, arcybiskup metropolita krakowski, zaś współkonsekratorami arcybiskup Celestino Migliore, nuncjusz apostolski w Polsce, i Tadeusz Rakoczy, biskup diecezjalny bielsko-żywiecki. Jako swoją dewizę biskupią obrał słowa „In servitio Redemptori” (W służbie Odkupicielowi)[17]. Od 4 listopada 2011 pełni w diecezji funkcję wikariusza generalnego[18].
Ilustracja tygodnia
Biblia
Ewangelia Tomasza (kopt. p.euaggelion p.kata Thomas) – starożytne pismo zaliczane do apokryfów Nowego Testamentu, powstałe prawdopodobnie przed końcem II wieku n.e. i znane dziś przede wszystkim w przekładzie na dialekt saidzki języka koptyjskiego. Tekst grecki zachował się we fragmentach; wskazuje się, że językiem oryginału mógł być syryjski. Dzieło znane było starożytnym Ojcom Kościoła, zaginęło i odkryte zostało ponownie w XX wieku.
Tekst apokryfu zawiera 114 powiedzeń (logiów) Jezusa Chrystusa, które miał zapisać Tomasz Apostoł. Znaczna ich część ma swoje odpowiedniki w Ewangeliach kanonicznych. Jest jednym z najważniejszych apokryfów, bywa nazywany piątą Ewangelią. Datowanie, pochodzenie, jak i struktura apokryfu nie zostały jeszcze całkowicie wyjaśnione.
Od wspomnianego dokumentu należy odróżnić inny IV-wieczny apokryf, Ewangelię Dzieciństwa Tomasza, która opisuje dziecięce lata Jezusa.
Ewangelia Tomasza zawiera wypowiedzi Jezusa z Nazaretu, z których prawie połowa przypomina wypowiedzi Jezusa zawarte w ewangeliach synoptycznych. Każda z wypowiedzi wprowadzana jest formułą: „I Jezus rzekł” (ΠЄϪЄ ІС ϪЄ).
- Powiedział Jezus: Królestwo jest jak pasterz który miał sto owiec. Jedna z nich zginęła, największa. On opuścił dziewięćdziesiąt dziewięć i szukał jednej aż znalazł. Utrudzony powiedział do owcy: Kocham ciebie więcej niż dziewięćdziesiąt dziewięć (logion 107).
Niektóre mają formę odpowiedzi na pytania uczniów Jezusa i zaczynają się od przytoczenia pytania. W ewangelii pojawiają się motywy panteistyczne i gnostyckie, takie jak zastrzeżenie tajemnicy tekstu (które nie mają miejsca w ewangeliach kanonicznych). Niektóre fragmenty są zawiłe i trudne do zrozumienia, co odróżnia je od prostoty języka Ewangelii.
Zmiany
Tu możesz śledzić ostatnie zmiany w wybranych kategoriach:
Do zrobienia
Cum nimis absurdum (zob. en:Cum nimis absurdum) • De delictis gravioribus • Lista osób straconych przez Stolicę Apostolską (zob. en:List of people executed by the Holy See) • Misje ludowe • Omnium in mentem • Oświadczenie z Winnipeg (zob. en:Winnipeg Statement) • Papieskie Dzieła Misyjne • Qui Pluribus • Ratum et Consummatum • Regnum Christi (zob. np. en:Regnum Christi) • Reichskonkordat (konkordat z III Rzeszą, zob. en:Reichskonkordat) • Upadek człowieka • Życie religijne
- Zalążki artykułów: Lista zalążków w kategorii:Katolicyzm: (do rozwinięcia).
- Wersje przejrzane: Lista artykułów w kategorii:Katolicyzm, które wymagają ponownego oznaczenia.
Projekty tematyczne
 |
 |
 |
 |
 |
| Projekt Biblia | Projekt Chrześcijaństwo | Projekt Pallotyni | Projekt Religioznawstwo | Biblioteka teologiczna |
Portale tematyczne
 |
 |
 |
 |
 |
 |
| Biblia | Święci | Watykan | Zakony | Pallotyni | Boże Narodzenie |
 |
 |
 |
 |
| Chrześcijaństwo | Prawosławie | Protestantyzm | Anglikanizm |
Przypisy
- ↑ Papież do amerykańskich biskupów o potrzebie budowania kościelnej jedności w wielości tradycji i kultur. Radio Watykańskie, 2012-05-18. [dostęp 2012-05-18].
- ↑ Niemiecka benedyktynka świętą bez formalnej kanonizacji. Interia.pl, 2012-05-10. [dostęp 2012-05-11].
- ↑ Rzecznik episkopatu: abp Michalik u prezydenta Komorowskiego. Radio Watykańskie, 2012-05-04. [dostęp 2012-05-08].
- ↑ Od Wikipedii po Arabską Wiosnę – zastosowania Pacem in terris. Radio Watykańskie, 2012-04-30. [dostęp 2012-05-01].
- ↑ List Benedykta XVI do biskupów Niemiec o konieczności katechezy o słowach konsekracji eucharystycznej. Radio Watykańskie, 2012-04-25. [dostęp 2012-04-28].
- ↑ Pelplin: święcenia biskupie ks. Śmigiela. Radio Watykańskie, 2012-04-21. [dostęp 2012-04-23].
- ↑ Chiny: sakra z udziałem biskupa patrioty. Radio Watykańskie, 2012-04-19. [dostęp 2012-04-20].
- ↑ Indie. Przewodniki Wiedzy i Życie. HACHETTE, 2009. ISBN 978-83-7575-667-8.
- ↑ Indie. Praktyczny przewodnik. Pascal, 2009. ISBN 9788375139198.
- ↑ बंद करना पड़ा सेंट पॉल्स
- ↑ Mapa Starego Goa z zaznaczonym położeniem kościołów i innych zabytków. [dostęp 2012-01-03]. Cytat: Zgodnie z danymi ze spisu powszechnego z 2001 roku obszar Starego Goa zamieszkiwało 4886 osób
- ↑ ʻAlī Jāvīd, Tabassum Javeed: World heritage monuments and related edifices in India. Algora Publishing, 2008, s. 299. ISBN 9780875864839. [dostęp 2011-12-13]. (ang.)
- ↑ Por. Rozdz. 1 oraz rozdz. 4 i kan. 2.
- ↑ Por. Sobór Trydencki - Dekret o Eucharystii. W: Dokumenty Soborów Powszechnych. T. IV. Wydawnictwo WAM, s. 455, 457.
- ↑ 15,0 15,1 Biskup pomocniczy dla diecezji bielsko-żywieckiej. episkopat.pl, 2011-10-22. [dostęp 2011-10-22].
- ↑ Komunikat Nuncjatury: Biskup pomocniczy diecezji bielsko-żywieckiej. episkopat.pl, 2011-10-22. [dostęp 2011-11-27].
- ↑ Konsekracja biskupa pomocniczego Piotra Gregera. ekai.pl, 2011-11-27. [dostęp 2011-11-27].
- ↑ Biskup nominat Piotr Greger wikariuszem generalnym. diecezja.bielsko.pl, 2011-11-13. [dostęp 2011-11-27].
|
|
Home Page, , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,
skatingshop.swiebodzin.pl Białowieża beauty retouching polskie-firmy.sanok.pl eco emisje energetyka