Witaj
Witold Benedyktowicz
| Witold Benedyktowicz | |
| pastor | |
| Kraj działania | |
| Data i miejsce urodzenia | 25 czerwca 1921 Kraków, |
| Data i miejsce śmierci | 21 stycznia 1997 |
| Superintendent naczelny Kościoła Metodystycznego w PRL | |
| Okres sprawowania | 1969–1983 |
| Prezes Polskiej Rady Ekumenicznej | |
| Okres sprawowania | 1975-1983 |
| Wyznanie | protestanckie |
| Kościół | Kościół Ewangelicko-Metodystyczny w RP |
| Ordynacja | 1947 |
Ks. sup. prof. dr hab. Witold Benedyktowicz (ur. 25 czerwca 1921 w Krakowie, zm. 21 stycznia 1997) – polski duchowny metodystyczny, teolog protestancki, wykładowca, superintendent naczelny (zwierzchnik) Kościoła Metodystycznego w Polsce w latach 1969–1983.
[edytuj] Życiorys
Po ukończeniu szkoły średniej w rodzinnym Krakowie podjął w warunkach okupacji studia w Wyższej Szkole Biblijnej w Warszawie, na której wykładali profesorowie zlikwidowanego Wydziału Teologii Ewangelickiej Uniwersytetu Warszawskiego. Po II wojnie światowej został oddelegowany na Mazury celem pracy duszpasterskiej. W 1947 został ordynowany na pastora, po czym podjął uzupełniające studia teologiczne w Instytucie Ekumenicznym w Bossey, pozostającym pod zwierzchnictwem Światowej Rady Kościołów.
W 1950 uzyskał magisterium na Wydziale Teologii Ewangelickiej Uniwersytetu Warszawskiego (promotorem był ks. prof. Jan Szeruda). Cztery lata później obronił doktorat na temat idei przełomu w metodyzmie, a w 1965 uzyskał habilitację na podstawie pracy "Próba irenologii chrześcijańskiej. Doświadczenia praskie". Od 1972 profesor nadzwyczajny, a od 1980 zwyczajny. W 1967 został zatrudniony w Chrześcijańskiej Akademii Teologicznej jako kierownik Katedry Teologii Systematycznej. Był członkiem Rady Głównej Szkolnictwa Wyższego (1985–1988). Od 1958 stał na czele redakcji pisma "Pielgrzym Polski".
Od początku laty 50. pracował jako pastor w warszawskim kościele metodystów. Był zwierzchnikiem Kościoła Metodystycznego PRL jako jego superintendent naczelny (1969–1983). W latach 1975–1983 stał na czele Polskiej Rady Ekumenicznej jako jej prezes. Był delegatem na kongresy ekumeniczne i pokojowe. W latach 1986–1989 zasiadał w Radzie Konsultacyjnej przy Przewodniczącym Rady Państwa.
[edytuj] Wybrane publikacje
- Próba irenologii chrześcijańskiej: doświadczenia praskie, "Jednota", Warszawa 1965.
- Bracia z Epworth, "Odrodzenie", Warszawa 1971
- Ekumenia, pokój, pojednanie, Społeczne Towarzystwo Polskich Katolików, Instytut Wydawniczy im. A. Frycza Modrzewskiego, Warszawa 1988
- Co powinniśmy czynić: zarys ewangelickiej etyki teologicznej, Chrześcijańska Akademia Teologiczna, Warszawa 1993
[edytuj] Bibliografia
|
|
Home Page, , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,
Białowieża media kosmetyki do makijażu ksiegowosc szczecin Tanie budownictwo